maandag 23 maart 2015

Boeken opruimen

Dag beste beeldbuiskinderen! Na een welverdiende én welgenoten spontane vakantie zijn we er hier weer! Vakanties en uitjes passen perfect in mijn spelen-thema-maand, en spelen is er gedaan, amai nog nie. Meer daarover volgt, ook over de kleurenanalyse die ik intussen kreeg trouwens.
Maar eerst wou ik jullie nog vertellen dat ik mijn boeken opgeruimd heb. Of laat ons zeggen dat ik fase 1 van den grooten boekenopruim doorlopen heb.

Ik dacht ineens: "ach, laat ik ook maar eens een vlogje maken, want ik vind dat bij Kathleen altijd zo leuk" (en die van Leesvoer kijk ik ook graag, net als die van Ma Vie en Vert - al was dat er nog maar eentje, of vergis ik mij?). Goed mogelijk dat het hier ook bij een éénmalig project blijft hoor, we zullen zien.

Wilt ge dus eens zien hoe ik pogingen tot boekenopruimen heb ondernomen, le voila (feedback op mijn vlogpoging altijd zéér welkom - en dat mijn hoofd er maar half opstaat in't laatste stuk, ik vind het ook jammer):



Het resultaat?
Na nog een tweede en derde opruimronde (ik moest vele boeken écht een heel aantal keer bekijken voor ik kon beslissen) zijn dit de huidige harde cijfers:

- boeken in mijn bezit: 260 (waarvan 56 kookboeken en 33 Kiekeboes)
- boeken van mijn zoontje: 74 in gebruik + 30 oude kinderboeken van mij waar hij nog te jong voor is
- boeken van mijn man (die ze nog niet verder heeft bekeken): 44 (maar ik denk dat hij er nog ergens verstopt heeft)
- werkgerelateerde boeken die ik nog niet verder heb bekeken: een 20-tal
- boeken weggedaan: 230

Laat ons stellen dat er zich dus oorspronkelijk zo'n 660 boeken in ons huis bevonden, waarvan er 230 weg zijn (= 35%), toch niet slecht (al had ik op 50% gehoopt).

Ik ben er nog altijd van overtuigd dat het met minder moet kunnen, dus er zullen nog 4e en 5e opruimrondes volgen, denk ik. In die zin ben ik toch niet helemaal een KonMari-mens precies, in één keer "perfect", dat lukt me niet. 't Zou tof zijn om onder de 100 boeken te kunnen blijven per persoon (100 voor mij, 100 voor de man en 100 voor de zoon), al is "100" ook maar een getal natuurlijk (en klinkt "300 boeken" nog altijd énorm veel, vind ik). Enfin, work in progress, dus!

Zo, en nu de kleurenanalyse achter de rug is, ga ik de kleren ein-de-lijk eens aanpakken.
Wadenkte, ook een vlogje van maken?

woensdag 11 maart 2015

"Questions of life", een stok!

Jaja, een stok! Ik noem het geen stokje, zou het zelfs eerder bijna een balk noemen.
Maar toch blij dat hij naar hier kwam (want zeg nu zelf, stokskes of getikt worden, dat is toch kweetniehoeleuk!) van bij lepetitrequin.

Met stokken gooien vindt mijn hond een super-spel, dus 't is nog in thema ook!
Bon, de vragen:

1. Welke herinnering van het afgelopen jaar geeft jou de grootste glimlach op je gezicht?

Toen ik met man, zoon en hond vanboven op de Zugspitze stond, en mij vrij voelde, en licht, en samen sterk. Ge zou denken dat mijn doctoraatsverdediging hier ook wel zou mogen staan, maar eigenlijk word ik veel vrolijker van de bergen dan van proffen en powerpoints.

(ja, ik weet het, ik heb dringend langere t-shirts nodig :) )
2. Wat heb je altijd al eens willen doen sinds je kindertijd?

Een theehuisje opendoen. In een houten, zelfgebouwd huisje. Met 100 soorten kruiden- en bloementhee, uit mijn eigen ecologisch tuintje, met honing van mijn eigen bijtjes. Met elke dag een nieuwe keuze aan quiche, soep, taartjes en koekjes, natuurlijk alles vegetarisch, suiker- en glutenvrij. Met mijn eigen en andermans tekeningen, schilderijen en woorden op de muren. Met ruimte voor klein én groot om te spelen, binnen met spelletjes en buiten in kampen en bomen. Met zelfgenaaide stoffen servietten, tafellakens, schortjes en handdoeken van zelfbedrukt biokatoen. Waarbij alles geserveerd wordt op en in zelf gepottenbakte borden en mokken. Waar ik voorleesnamiddagjes en allerhande workshops organiseer en waar spontaan muziek- en zangstondes ontstaan.
Aah, ik droom al weer weg...

3. Wat zou je willen doen in je leven als er totaal geen beperkingen waren?

Rondtrekken, te voet, de wereld rond. Iedereen bezoeken die ik ken. En als ik terug ben nr. 2.

4. Wat heb je voor het laatst over jezelf geleerd?

Dat ik een doorzetter ben, want met een klein kindje en in't buitenland wonend een doctoraat afmaken, dat was toch niet niks.

5. Als je aan het dagdromen bent, waar gaan die dromen dan over?

Over reizen en bergen beklimmen, of over mijn theehuisje, of over wat ik allemaal nog zou willen maken. Ook wel over mensen die ik mis.

6. Welke verandering wil je het komende jaar het liefste toepassen in je leven?

Ik blijf bezig met het minimaliseren, en met het zoeken naar mijn richting in het leven (lekker vaag). En concreter: leven zonder rugpijn (al is dat misschien een utopie).

Ik geef deze stok door aan:
- Romina
- Annelyse
Ookal ben ik heel nieuwsgierig, voel u niet verplicht ('t zijn niet zo'n simpele vragen), ge moogt de stok ook terug naar onzen hond gooien (die vindt dat altijd gewéldig :) ).

Nummer 1000 kwam langs

Met enige trots en veel hoeraatjes kan ik u melden dat de 1000e reactie hier eergisteren werd achtergelaten! En het was meteen één van de langste reacties die hier ooit gepost werden ook! En dat nog wel door een blogicoon: LJ ofte dé Jungfrau. Wat tof en plezant!

Bij deze:
Aan allen die hier al ooit gereageerd hebben: proficiat!
Aan allen die hier meelezen maar nog nooit gereageerd hebben: ook proficiat (en het is nooit te laat om alsnog eens een virtuele krabbel achter te laten)!
Aan allen die hier niét meelezen: ge zit verkeerd! Hup hup, wegwezen (maar toch ook proficiat dat ge hier per ongeluk bent beland)!

(oh, ja, ik ben helemaal terug into Samson nu ik een oude cd heb teruggevonden en die aan't grijsdraaien ben voor 't zoontje - daarom als bonus:)





maandag 9 maart 2015

Elke dag spelen, een update!

Zoals ik hier schreef: ik wil wat meer tijd maken om te spelen, en in maart elke dag (minstens) een keer me al spelend volledig laten gaan.

We zijn intussen 9 dagen ver, en ik heb me, ondanks de snot- en hoestbeesten die zijn komen meespelen, al bijzonder goed vermaakt! Wat we al deden:
DSC07115
  • "ga spelen in een speeltuin"
We bezochten hier in de buurt een voor ons nog onbekende speeltuin,
mét een trein, en een schuifaf.
Ik klom mee in de trein en schuifafde erop los.
Jammer dat er een hele plas modder onder de kabelbaan lag,
maar dat is dan voor een volgende keer.
  • "schrijf een liefdesbrief"
Die deed ik ook samen met't kindje.
Hij krabbelde een blad onder met wasco, ik knipte wat hartjes uit,
we kusten met roze lippen en schreven lieve woordjes. Iedereen content!
  • "hoelahoep"
DSC07210
  • "maak een radijsroos, tomatenbloem of worteldraak"
DSC07226

DSC07228
  • "zaai iets (waterkers, bloemetjes)"
We zaaiden een paar bakjes met varia-oude-zaadjes, benieuwd wat er uitkomt!
  • "stuur een kaart (eventueel via postcrossing)"
  • "ga geocachen"
Bij ons hier in de buurt liggen er heel wat caches verstopt,
de eerste 2 hebben we gisteren gevonden!
  • "bouw binnen een tent, fort of hol"
DSC07232

En nu hoop ik op wat warmer weer hier (vorige week nog sneeuw...), want ik heb nog heel wat buitengespeel te doen!

vrijdag 6 maart 2015

Niks nieuw kopen

Ik ging in februari niks nieuw kopen, buiten eten. Ik heb dat nog al gedaan, en ook deze maand is dat gelukt! Ik zou bijna schrijven: dat is uiteraard gelukt. Want wie me een beetje kent, weet wel dat ik helemaal geen shop-mens ben, en al zéker niet sinds ik moeder ben. Met een klein "ik wil alles vastpakken" monstertje eender welke winkel binnengaan: ow boy, dan ga ik liever naar de speeltuin.

(valt het op dat ik Loesje-fan ben?)
Toch zijn er de voorbije maand een aantal dingen binnengeslopen in huis... Cadeautjes, jaja. Dat vind ik nog altijd een moeilijke. Natuurlijk is het tof als mensen u iets cadeau willen geven, omdat ze u een toffe vinden, of omdat ze u dankbaar zijn of zo. Ik doe dat zelf eigenlijk ook héél graag! Maar dan hé, dan zit ge daar soms toch mee...
Awel, daarvoor verwijs ik nu eens graag terug naar de ietwat zweverige KonMari: een cadeau heeft als functie net dát: iemand wil u iets geven om daarmee iets te zeggen ("merci", "proficiat", "ik heb aan u gedacht", en zo voort). Zodra het cadeau gegeven is, is daarmee eigenlijk de belangrijkste functie van het object al vervuld! Ge zegt: "danku, dat was heel lief", en (uiteraard enkel als het niet om een kweetniehoeschoon/nuttig/plezant ding gaat) dan moogt ge het wegdoen! Probleem opgelost!

Verder nog een paar tips om het kopen te weerstaan, als ge een emo-koop-drang voelt opkomen (want ja, dat heb ook ik soms), of om er iets nuttigs mee te doen:
  • Bezoek een museum of een tentoonstelling in uw eigen stad of dorp. Voel u efkes schaamteloos toerist!
  • Ga naar de bib en kom met een hele stapel fonkelnieuwe boeken thuis.
  • Of leen er (of elders) een dvd en bekijk die gezellig vanonder een dekentje (nu het nog kan).
  • Ga naar een spelotheek en leen er speelgoed voor uw kind (of voor uzelf :) ).
  • Of doe een andere, speelse, activiteit.
  • Koop iets kei lekker, eventueel ook kei gezond, om te eten. Zet u er echt voor om er dan ook met volle aandacht super hard van te genieten (dus een pak chips kopen om voor de tv op te eten, nee nee, dat telt niet).
  • Of ga een lekker theetje drinken in dat gezellig café'ke.
  • Koop iets wat relatief snel op geraakt, zodat het geen nieuwe rommel kan worden in uw huis, zoals een zakske heerlijk geurend badzout (bio, uiteraard).
  • Verwen uzelf met een zelfgemaakt maskertje (een pot yoghurt en wat honing bijvoorbeeld, en eet de rest lekker op).
Wat doen jullie om eventuele emo-koop-drang te weerstaan?

donderdag 5 maart 2015

Hannover met een peuter

Helemaal in thema, hebben we maart ingezet met een speel-weekendje-Hannover met het zoontje. We hebben er allevier (hond was ook mee) enorm van genoten! 't Zoontje is nét anderhalf, dus ik heb het weekendje bewust heel leeg gehouden (wat niet van mijn gewoonte is...). Ook daar minimaliseren, dus. Op het programma stonden: naar de zoo, in het bos, iets gaan eten, nachtje slapen, naar sea life, en terug naar huis!

Een paar tips:
  • Hannover is niet zo groot, wat ik wel leuk vond met een peutertje erbij. Snel van-hier-naar-daar, en ook niet het gevoel vanalles te moeten missen omdat ge nu eenmaal niet zó veel kunt doen met een kindje dat geregeld een dutje moet doen.
DSC07112
  • De zoo van Hannover is plezant! Niet té groot, 't was ook niet te druk, en toch veel leuke dieren die ook allemaal veel plaats hebben. Ook heel mooi aangekleed allemaal. Vlak na de pinguïns viel hij in slaap, waardoor 't zoontje jammer genoeg de olifanten, tijgers en kangoeroe's gemist heeft. Maar wij hebben hem er met geuren en kleuren over verteld natuurlijk! En volgende keer doen we de rondwandeling andersom. Er is ook een heel leuke boerderij met koeien en varkens en paarden en al. En een mega-chique speeltuin. En honden mogen mee. En ge kunt uw tickets online kopen zodat ge zo hup naar binnen kunt!
  • Hannover is erg groen, en de zoo ligt vlak langs het stadsbos Eilenriede (een heel groot bos midden in de stad!). Driewerf hoera, zei heer hond.
DSC07157
  • We sliepen in de Pelikanviertel-residentie, de fabriek waar vroeger de Pelikaanpennen en -inktbuisjes gemaakt werden, stelduvoor! Dit is voor de duidelijkheid geen gesponsorde post, maar waauw! Mochten we Hannover nog eens bezoeken, geen twijfel: terug naar hier. Supervriendelijk, mooi, neemt ge een hond mee dan staan etensbak en nestje klaar, en het meest geweldige ontbijt dat wij OOIT ergens aten. 100 soorten thee! 10 soorten (lokale en bio) honing! 5 soorten chocomelk! Glutenvrije broodjes! Koemelkvrije dingen! Zelf uw eigen verse wafels (helaas met gluten, ma toch) bakken! Ook vegetarisch beleg! Overweldigend lekker was dat daar.
  • Zaterdag gingen we eten bij Carrots and Coffee. Een heel sympathiek vegetarisch met veel veganistisch en glutenvrij café - eethuisje. Vooral heel lekkere burgers en dessertjes! Ik at een heerlijk stuk kaneel-sinaas-hazelnoot-boekweitchocoladetaart. Ge kunt trouwens online een tafel reserveren.
DSC07163
  • Zondag, na het mega-ontbijt, ging het dan richting Sea Life. Wat héél jammer is, is dat die hun kassasysteem op niks trekt. Ik had het al in verschillende recensies gelezen, en ook wij hadden prijs: een dik half uur buiten staan wachten in de regen... De mensen rondom u staan te jammeren, mensen worden zenuwachtig, buggy's worden tegen uw schenen gereden, kinderen beginnen te wenen, ... Enfin, plezant is dat niet, en blijkbaar is het daar dus elk weekend van datte. Eigenlijk onbegrijpelijk... We hadden onze tickets online gekocht, maar ook daarmee moet ge aanschuiven. Ge kunt online wél express-tickets kopen, meer dan 10 euro duurder (toen begon ik al aanschuif-problemen te vermoeden...). Eenmaal binnen was het wél heel leuk, zeker voor kleine actieve kereltjes zoals die van ons, die naar hartenlust van de ene "blub-blub" naar de andere kon crossen. Hoogtepunten waren het roggenbassin, en de tunnel onder de haaien en een zeeschildpad. Er was ook een stukje regenwoud met een krokodil! Voor zoonlief stuk voor stuk gewéldig (ziet'm gaan!).
DSC07180

Hij viel dan ook als een blok in slaap toen we naar huis reden, terwijl wij nog even keken naar de vele moderne kunst overal in de straten (bijvoorbeeld langs de Skulpturenmeile).

Da-ag Hannover, bis bald!

woensdag 4 maart 2015

Opruimen met Marie Kondo

Maart is al begonnen, en ik ben aan't spelen (plezant!), maar intussen wilde ik jullie ook nog efkes vertellen over mevrouw Marie Kondo.

Dat is een Japanse opruim-freak die een paar boeken geschreven heeft over opruimen, blijkbaar is er onlangs ook eentje in 't Nederlands vertaald las ik bij de Groene Meisjes ("Opgeruimd"). Maar ik las het dus in't Duits, daar heet het "Magic Cleaning".

DSC07199
De kleren van mijn zoontje staan netjes in hun schuif, de sokken rusten opgerold uit, helemaal KonMari!

Het is een zotte madam, die Marie. Haar methode noemt ze de "KonMari"-methode. Eigenlijk is het heel simpel:
  • Eerst moet ge alles weggooien wat ge niet nodig hebt en wat u niet gelukkig maakt.
    • Dit doet ge:
      • in één keer (niet elke dag een beetje, jaren aan een stuk, maar in een roetsj door heel uw huis - en daarna "nooit meer" - al lijkt me dat relatief)
      • in korte tijd (maximum 6 maanden zegt ze)
      • ineens perfect (niks te voorlopig)
    • Ge doet het door ELK ding dat ge bezit vast te pakken, en te voelen of het ding u gelukkig maakt. Ja? Bijhouden. Nee? Wegdoen.
    • Wat kan helpen, is uw "perfecte leven" voorstellen, en enkel de spullen bij te houden die daarbij passen.
    • Ge doet dit niet per kamer, maar per categorie van spullen. Ge verzamelt hiertoe ALLE spullen van die categorie die ge bezit, legt die allemaal bij elkaar op één plaats, neemt ze één voor één vast, en houdt dus enkel bij wat u gelukkig maakt. En wel in deze volgorde:
      • kleding
      • boeken
      • paperassen
      • "kleinkram" (alles wat niet onder de overige categorieën valt)
      • spullen met emotionele waarde (herinneringen, foto's, brieven, ...)
    • Ze geeft nog wat tips:
      • Toon nooit uw familie wat ge allemaal weg doet (zeker uw moeder niet).
      • Ruim eerst zelf uw eigen spullen op, ge zult uw familieleden zodanig inspireren dat die niet anders zullen kunnen dan ook gaan opruimen.
      • Zadel anderen niet met uw rommel op (zeker uw moeder niet).
      • Marie gelooft dat dingen een ziel hebben, en een functie. Het enige wat een ding wil, is die functie uitoefenen. Dingen die ge gebruikt, moet ge regelmatig bedanken. Dingen die ge niet (meer) gebruikt of waar ge niet gelukkig van wordt, doet ge beter weg, daar worden die dingen zelf gelukkiger van. Zeg: "Dankuwel ding, dat ge in mijn leven bent geweest", en doe het weg.
  • Dan ruimt ge alles op.
    • Hiervoor hebt ge geen fancy opruimsystemen nodig, een schoendoos is het meest fancy hulpmiddel dat Marie gebruikt.
    • Alles heeft een plaats nodig. De volgorde is heel belangrijk: EERST alles weggooien wat u niet gelukkig maakt, DAN pas alles wat overblijft, een plaats geven.
    • Probeer zo op te ruimen, dat ge uw spullen makkelijk kunt zien. Wat ge te ver weg steekt, en niet kunt zien, gebruikt ge niet, en kan dus weg.
    • Probeer anderzijds uw badrand, lavabo en aanrecht leeg te houden, dat kuist eens zo gemakkelijk.
    • Ze geeft vooral voor kleding heel wat tips:
      • Gebruik zo weinig mogelijk kapstokken, en ruim zo veel mogelijk "staand" in lades op (op de foto ziet ge de schuif met kleertjes van mijn zoontje zo opgeruimd).
      • Wat ge toch ophangt, hangt ge op volgorde: lange dingen links, korte dingen rechts.
      • Sokken willen uitrusten als ge ze niet aanhebt, ge moogt ze dus niet in elkaar draaien, maar moet ze netjes oprollen (zie ook de foto).
      • En dan nog allemaal tips voor mensen met veel handtassen. Niet van toepassing hier :).
  • Tenslotte zal uw leven veranderen:
    • ge krijgt een beter zicht op wat ge nu eigenlijk echt wilt;
    • ge krijgt meer zelfvertrouwen;
    • ge merkt dat ge te veel aan't verleden vasthangt en dat dat niet nodig is; en/of
    • ge merkt dat uw angst voor de toekomst volledig ongegrond is;
    • ge wordt kei super mega gelukkig!
Zoals ge dus kunt lezen, ze heeft een eigen kijk op de wereld, die madam KonMari. Wat ge daar van vindt, bepaalt hoe ge het boek vindt. Ik kan me wel iets voorstellen bij haar wereldje (al zijn die sokken wel heel zotjes - maar ik heb het tóch maar gedaan), en ik vond haar schrijfstijl eigenlijk wel aangenaam. Het boek staat ook vol met leuke anekdotes van al haar cliënten en soms vreemde anekdotes over haar eigen jeugd.

Ookal is haar boodschap eigenlijk poepsimpel ("smijt - het - weg"), mij heeft ze in ieder geval enorm geïnspireerd!

dinsdag 3 maart 2015

Maart: kind en spelen

Maart is begonnen! Jochei!

Deze maand zijn het kind en spelen aan de beurt. Het kind, dat is het kind dat hier (of bij u) rondloopt, maar ook het kind in uzelf. En spelen, dat spreekt voor zich, denk ik? Ook hier bekijk ik het helemaal niet als iets louter voor kinderen, nee nee, ook zonder kinderen kunnen de meeste volwassenen (ikzelf incluis) best wat meer spel in hun leven gebruiken!

Deze maand gaan wij hier dus elke dag spelen. Leuk hé? 't Wordt plezant hier zulle! Ik maakte een lijstje (ah ja, zo zijn we hé) van speelideetjes. Ik liet me inspireren door het boek "Pluk de dag" van Alex Quick, en de reeks "Zó doe je dat". Als ge wilt, moogt ge meedoen. Zelfs zonder kind! Print af, hang op, vink af. Voor sommige dingen hebt ge misschien instructies nodig, awel, die volgen nog op tijd en stond. Maart is al drie dagen ver, dus wij hebben intussen ook al drie dingen afgevinkt. Leute dat wij hier hebben!



Verder wil ik me wat verdiepen in een aantal opvoedingsthema's, zoals daar zijn: natuurlijk ouderschap, unconditional parenting (of onvoorwaardelijk ouderschap), en dergelijke meer. Want met een baby die ineens peuter is geworden, is het "echte opvoeden" begonnen. Tot een paar maanden geleden was het nog vooral genoeg eten, drinken, slaap en knuffels voorzien, maar nu is dat ineens van "nee, niet doen" en "komt daar uit!" en "nee, dat kunt ge niet eten!". Het is een beetje overweldigend soms dus ik ga wat bijlezen. Ik kan kiind.nl al kei hard aanraden voor wie nieuwsgierig zou zijn!

Maart, gij wordt kei tof!