woensdag 25 april 2012

Twee voeten

Waarom hebben wij alles in paren? Twee ogen, twee oren, twee handen, twee voeten, ... Ok, symmetrie is op zich wel schoon, maar ik had al zó veel meer wanten en sokken afgehad als er telkens maar één hand / voet te omhullen viel. Dat eeuwige tweede-sok-syndroom, mmm, hoe komt ge er vanaf...
Deze sokkenwol is anders wel heel tof, van in Deutschland, Regia-wol (verslavend!).

DSC01701

Ik heb onlangs, ook in Deutschland, een boekske gevonden waarin twee sokken tegelijkertijd worden gebreid / gebreeën (wat een werkwoord). Als ik ooit al die enkele sokken van een partner voorzien heb, ga ik dat eens proberen.

maandag 23 april 2012

Het Vinne

Wij waren nog eens in het Vinne, een paar weekends geleden. Dat is ne grote plas, waar heel vroeger al altijd ne plas was, die op ne keer drooggepompt werd om er lucifers op te maken (uit populieren), en dan terug in ere hersteld werd. Het is daar schoon, het zit daar bomvol vogels, en 't is er ideaal om u terug een paar jaar jonger te voelen.

't vinne 

Huppelen op knuppelpaadjes,
verdwalen tussen bomen die met hun voeten diep in't water staan, 
praten tegen pony's en u afvragen wat die van u denken, 
meekweken met de 1000en meeuwen, 
stilletjes in de vogelkijkhut naast een échte vogelkijker staan en stiekem proberen om te lezen wat die allemaal in zijn notitieboekje schrijft (en u nadien afvragen hoeveel zijn Swarovski-verrekijker heeft gekost) (en in uw vuistje lachen om ne Swarovski-verrekijker en u inbeelden dat die vol Swarovski-pareltjes zou plakken), 
blij zijn dat ge maar één (geweldig) hondje hebt als ge meneer-met-de-5-honden voorbijgetrokken ziet worden, 
merken dat ge geen centen bijhebt om frietjes te kunnen kopen en blij verrast horen dat ge het 's avonds moogt overschrijven,
ja da is daar tof!

dinsdag 10 april 2012

Hoe ge overkomt en al

Een reactie van Kelly maakt dat ik hier ineens over begon na te denken. Hoe ge overkomt en al. Dat is en blijft iets raars op blogs/facebook/in mails... In blogland verschijnen er soms negatief getinte berichten en ik merk dat er echt wel verschillende soorten geklaag zijn. Soms denk ik wel eens: "brr, geklaag, dat hoef ik niet te lezen" (en euhm, voel u nu niet te snel aangesproken :), en dan nog, als ge er zelf wél iets aan hebt dan moet ge uw goesting doen!). En soms denk ik: "aha, ik ben niet de enige die dat soms tegenkomt, oef".
Het verschil tussen klagen en klagen is subtiel, en ik kan er mijn vinger niet zomaar opleggen. Maar ik dénk dat het hier iets mee te maken heeft:
Ik lees graag dat mensen ergens mee worstelen, en daar mee aan de slag gaan. Dat geeft mij motivatie om ook mijn probleem-gedoe aan te pakken.
Ik lees ook graag dat mensen soms eens zeggen: "dit is echt niet leuk, en ik heb het er moeilijk mee" als datgene in mijn ogen ook iets is dat echt niet leuk is. Herkenning en zo.
Ik lees niet graag dat mensen iets overkomt, en in "waarom overkomt mij dat nu" blijven steken. Dat heeft met een "ge hebt altijd een keuze"-filosofie te maken denk ik. Dat horen sommige mensen niet zo graag. Uiteraard kiest ge niet of ge ziek wordt, en of ge ontslagen wordt. Maar wat ge er verder mee doet, daar hebt ge altijd een keuze in. Soms denk ik wel eens (doordrongen van statistiek als ik ben) dat elke mens gemiddeld gezien evenveel pech als chance heeft. Dat elke mens een biografie à la pakweg Jacky Lafon zou kunnen schrijven (niet dat ik die heb gelezen, maar geweetwel), maar ook één zonder negatieve verhalen en vol "onbezorgde en gelukkige jeugd" en zo (niet dat dat zou verkopen).

Eigenlijk verwoordt Brigitte dat perfect:



Er zijn altijd mensen die proberen om negatieve dingen uit u te peuteren (de ramptoeristen), zo van "amai, glutenvrij eten, dat is niet leuk zeker?" en "ow, ocharm, verbouwen, dikke kak zeker?" en ik vind het soms moeilijk om daar niet in mee te gaan. Maar dan denk ik: mijn leven ziet er op dit moment zo uit, omwille van keuzes die ik helemaal zelf gemaakt heb. Als ik klaag, dan denk ik achteraf: doemme, had ik niet mogen doen. Terwijl het soms natuurlijk wel gewoon echt goed doet om te kunnen zeggen "ik ben het beu". Ook bij mijzelf is het verschil tussen klagen en klagen niet altijd duidelijk.
Enfin, dit berichtje leidt naar niet zo veel, buiten dan: ik ben ook maar iemand zoals jullie allemaal, en soms is de wereld dikke kak en soms superdepuper. 't Is maar da ge het weet!